Emoties zijn primair

Emoties zijn heel primair, dat zie je vaak bij kinderen heel duidelijk. Ze zijn heel blij met een cadeau op hun verjaardag. Ze reageren enorm boos omdat een vriendje een speelgoedje afpakt. Raken enorm verdrietig als hun knuffel kwijt is of worden bang omdat ze denken dat er een spook onder hun bed zit. En deze emotionele reacties zijn ze ook vaak snel weer kwijt. Ze voelen de emotie, ze uiten deze en gaan weer door met waar ze mee bezig waren.

Ongrijpbare emoties

Emoties kunnen ook vaak heel ongrijpbaar zijn. En dat merk ik vaak bij de vrouwen in mijn praktijk die strugglen met emotie-eten. Emoties worden ongrijpbaar zodra jij deze niet meer toelaat. Als jij jezelf niet toe staat om gevoelens van verdriet, boosheid, angst of blijdschap toe te laten. Al zal dat laatste vaak nog wel gaan. Ergens blij mee zijn, dat gaat nog wel. Maar niet te uitbundig want dan wordt dat vaak als overdreven gezien. Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg. Van dat dus.

Verdoven en onderdrukken

Maar verdriet, boosheid en angst… deze emoties worden vaak onderdrukt. Weggestopt. Verdoofd. Met eten, netflixen, te hard er overheen praten, weglachen of er letterlijk voor weg lopen. Of ze worden wel geuit en dan blijf je er in hangen. Je hoofd gaat er van alles van vinden, doet flink een duit in het zakje en maakt het alleen maar erger. Althans, jij gaat je er niet fijner door voelen.

Jezelf goed voelen

De mens schijnt van nature een pijn vermijdend wezen te zijn. We willen ons graag goed voelen, vooral op korte termijn. Als je dat weet, dan is het niet zo gek te bedenken dat we snel geneigd zijn om onplezierige gevoelens en emoties niet te willen ervaren. En dat je deze nare gevoelens dus weg gaat eten of op een andere manier gaat onderdrukken.

In andere artikelen vertel ik je meer over hoe dat nu zit met emoties, hoe je er op een fijne manier mee om kunt gaan en hoe je emotioneel weer in balans komt.